Sanus en het Zilverzand

bloem2.jpg

In een heel ver land
Vele mijlen hiervandaan
Was er ooit een woeste streek
Haast niets kon er bestaan

De lucht was donker van wolken
Lang gelee scheen de zon nog hier
Inmiddels kwam zij niet meer
Overleven kon geen mens noch dier

Enkel restte er nog grote rotsen
Robuuste partijen van hard graniet
Hier zou niemand kunnen wonen
Maar... vergist ge hierin niet!

Dit was namelijk het domein van dwergen
de Gnomen van het Onderland
Hier hadden zij hun mijnen
van het kostbaarste zilverzand

Zilverzand was zeer gewild
en was haast niet te betalen
Het kon velen dienen
voor toverij en kwalen

De dwergen waren een ruw volk
met een voorliefde voor bier
Slapen en hard werken
en daarna pas tijd voor vertier

Onder hen was een jonge dwerg
en Sanus was zijn naam
eerlijk en gevoelig
en in mijnwerk zeer bekwaam

Op een dag besloot hij
buiten de grot op pad te gaan
Wat hij daar kreeg te zien
heeft hem erg aangedaan

Alles was kil en verdord
Het deed zijn hart zo'n pijn
Hij wilde graag dat de rotsen
Ook vol leven zouden zijn

Hij besloot de grot te verlaten
al bij de eerste dageraad
Met een gevulde buidel
Op zoek naar wijze raad

Hij kwam bij een kasteel aan
na vele dagen lopen
Hij wilde graag naar binnen
en de deur bleek al open!

Grunkatt de tovenaar zat daar
en had hem al verwacht
Hij heette hem hartelijk welkom
en hij kon blijven voor de nacht

Sanus kreeg eten en drinken
en sliep onder een donzen deken
Zodra de zon zich liet zien
zou hij zijn kwestie bespreken

De tovenaar kon niet helpen
maar stuurde hem naar het bos
Daar woonden twee elfen
In een dikke olm met mos

Zij heten Lilly en Pöt
en bezitten enorme kracht
Geef hen zilveren juwelen
en roep hun namen zacht

Sanus deed als de tovenaar zei
promp verschenen ze bij de boom
Groen, sereen en schijnend
Alsof in een droom

Hij vertelde hen van zijn wereld
en wat hij graag zou zien
De zon, dieren en planten
Zouden zij hem helpen mischien?

Lilly en Pöt kregen een gift
twee knopen zo zilver als de maan
Hij kreeg een helper mee
Zij riepen Arundel aan

De grote adelaar kwam snel
en dook naar de grond
Hij nam Sanus op zijn rug
tot hij weer in Onderland stond

Arundel gaf hem de raad
Zilverzand te halen
Schiet vooral snel op
en onderweg niet dralen!

Zacht ging Sanus de grot weer in
en pakte daar het zand
Hij liep snel weer terug
met twee zakken in elke hand

Arundel zette hem weer op zijn rug
en steeg hoog op in de lucht
Hij moest zilverzand verstrooien
en de aarde kreeg weer vrucht

Hij zag vissen en vogels
en bloemen en bomen
Sanus was zo enorm blij
Hier heeft hij al die tijd van zitten dromen

In dit nieuwe groene dal
heeft hij toen zijn huis gebouwd
Hij maakte een rieten dak
en een bed van berkenhout

Arundel had een prachtidee
en heeft de naam voor deze plek gekozen
Hij wist het toen meteen, namelijk
Het Dael der Rozen.