Weer naar school

Na twee weken vakantie zal het weer even wennen zijn. De regels en beperkingen van de school (zit stil, wees stil, doe wat je gezegd wordt) zijn moeilijk om vol te houden voor sommigen. Ik vermoed dat er binnenkort weer mails of vragen zullen komen, waarom het zo moeizaam gaat op school en de vraag: is er misschien thuis iets aan de hand? Nou nee. Het is gewoon lastig om weer naar school te gaan na een pauze van twee weken. Het gebrek aan beweging en de beperkingen, die behoren bij het hedendaags schoolsysteem, zijn niet makkelijk voor sommigen.

Klinkt dat herkenbaar? Misschien wel. De meeste van ons doorlopen onze schooltijd en komen daar min of meer goed uit. Maar misschien herinner je je ook de dingen die je minder leuk vond aan school. Het kost vaak nog veel jaren om jezelf en je passies te ontdekken en de moed om ze er iets mee te gaan doen (als dat al gebeurt). De stress van school, het huiswerk, de sociale druk, het proberen aan te passen aan een omgeving die veel van hun kwaliteiten niet aanspreekt, heeft hen regelmatig in tranen. Alweer.

Een tijdje geleden bedacht ik me dat ze het prima zouden doen in de tijd dat kinderen meehielpen op de boerderij. Destijds, leerden jongens (en meisjes) in de eerste plaats door te doen. Kinderen, in de leeftijd van 5 tot 18, werden niet bijeengedreven in scholen en apart gehouden van het echte leven. Ze kregen veel beweging, verrichten meer fysiek werk en leerden niet alleen met andere kinderen maar ook met volwassenen samen te werken.

Natuurlijk was dit uit noodzaak en waren er vaak geen scholen, zoals we die nu kennen. Jongens werkten op de boerderijen en meisjes hielpen in het huis. Hele families werkten samen om te (over)leven.

Kinderen zijn niet erg veranderd in de afgelopen 150 jaar, onze maatschappij wel. Dus terwijl kinderen nog steeds beweging nodig hebben, willen leren in de ‘echte wereld’ en samen willen zijn met hun gezin, worden ze verwacht het grootste deel van hun tijd door te brengen aan een bureau, in een klaslokaal, met 20+ andere kinderen van hun leeftijd. Vaak wordt het ze niet toegestaan om buiten te spelen als het huiswerk niet af is, het te slecht weer is, of voor straf binnen zitten en is de gym tot een minimum beperkt, het schoolzwemmen is al in zijn geheel weg. Juist het even buiten zijn, beweging, frisse lucht, zorgt ervoor dat ze het binnen weer even volhouden, het stilzitten en opletten.

Kinderen, die niet passen in het keurslijf van dit moderne onderwijssysteem, worden vaak gezien als onruststokers, als kinderen met probleemgedrag, kinderen waar een label op geplakt moet worden. Ligt dit dan aan het kind?

De huidige samenleving is dus erg veranderd sinds die tijd en daar ben ik erg dankbaar voor. Kijk naar hoe er meer gelijkheid is, betere mensenrechten zijn, goede medicijnen, meer kennis, het internet en riolering ;). Toch bedenk ik me dan ook, dat onze huidige benadering van het onderwijs niet aan de behoeften van kinderen tegemoet komt. Gezien dat thuisonderwijs in de kiem gesmoord wordt in Nederland en emigreren niet van de een op andere dag mogelijk is, zullen we het er mee moeten doen en kijken wat er mogelijk is binnen dit systeem.

Voor nu, veeg ik de tranen weg, beantwoord ik de vragen netjes en geef ik ze de kans om het kind te zijn, wat ze kunnen zijn….